Ka jetë që nuk fillojnë kurrë. Ato thjesht vazhdojnë nëpër trupa të ndryshëm, duke ruajtur të njëjtën peshë e të njëjtën mënyrë për të të kthyer aty ku nuk do të jesh më. Ajo që quajmë kujtesë nuk është rikthim, por një lëkurë e vjetër që nuk pranon të bjerë.

Këtu asgjë nuk vjen për herë të parë. Edhe thyerja është pjesë e një rrethi që nuk thyhet; një ritual i përsëritur ku qyteti merr fytyrat tona, i përdor dhe i lë pas, pa ndryshuar asnjë gur nga vetja. Ajo që mbetet nuk është ajo që zgjedh, por ajo që të përsërit deri në harrim.

Edhe kur mendon se po largohesh, diçka ka filluar shumë përpara teje. Dhe do të vazhdojë, pa ty, pikërisht aty ku nuk të njeh askush.